പുതിയ തൊഴിൽ വിപണിയും നയങ്ങളും - ഒരു അവലോകനം

IT Employees

പ്രതിസന്ധികളെ മറികടക്കുമ്പോൾ ഒരു പുതിയ രൂപവും ഭാവവും സ്വയം കൈവരിക്കാൻ സാധ്യമാകുന്നു എന്നത് മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. മുതലാളിത്തം കടന്നു പോന്ന പ്രധാന പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നെല്ലാം തന്നെ അത് പുതിയ വിപണികൾ, ഉൽപ്പാദനമാർഗങ്ങൾ എന്നിവ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്താൻ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത് ആസന്നമായ പ്രതിസന്ധിയെ തരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. രൂക്ഷമായ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഒരു പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ നൂതനമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും, ഉൽപ്പാദന പ്രക്രിയകളും സംഭാവന ചെയ്യുക മാത്രമല്ല, മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ അതിനോടകം വിപണിവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത പല പ്രക്രിയകളും വിപണിയുടെ ഭാഗമാക്കുകയും ചെയ്തു പോന്നു. പുത്തൻ സാങ്കേതിക വിപ്ലവങ്ങൾ ഒരു കൂട്ടം ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, അവയുടെ ഉൽപ്പാദന സംബന്ധിയായ തൊഴിലുകൾ എന്നിവയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും തീർത്തും പുതിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും ഉൽപ്പാദനപ്രക്രിയകളും ഒക്കെയായി പുനരവതരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 

ചരിത്രപരമായി നോക്കിയാൽ ഈ പ്രക്രിയ നിരന്തരം തുടർന്നു പോരുന്നത് കാണാം. തൊഴിൽ മേഖലയെ സംബന്ധിച്ച് വളരെ പ്രസക്തമായ ഒരു വിഷയമാണ് മാറുന്ന തൊഴിൽ സ്വഭാവങ്ങൾ. മിനിമം വേതനം, നിശ്ചിത സമയ തൊഴിൽ, തൊഴിലുറപ്പ്, മറ്റ് സാമൂഹ്യ സുരക്ഷാ ആനുകൂല്യങ്ങൾ എന്നിവ വർഷങ്ങൾ നീണ്ട സമരങ്ങളിലൂടെ നേടിയെടുത്ത തൊഴിലാളി വർഗ അവകാശങ്ങൾ ആണ്. ഈ അവകാശങ്ങൾക്ക് നേരെ ഉയരുന്ന മുതലാളിത്ത ഭീഷണി, മാറുന്ന തൊഴിൽ നിയമങ്ങളായി അവതരിക്കുന്നു എന്നതും പുത്തൻ തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. തൊഴിൽ, തൊഴിലാളി സമൂഹത്തിന്റെ വർഗ സ്വഭാവം എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച മാർക്സിയൻ ആശയങ്ങളുടെ പൂർണമായ പൊളിച്ചെഴുത്ത് ആവശ്യപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ തൊഴിൽ മേഖല മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നൊരു വാദം ശക്തമാണ്. എന്നാൽ ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതിക വിദ്യയും എന്നത്തെക്കാളും സ്വാധീനമുറപ്പിച്ച ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ഈ വാദങ്ങൾ എത്രത്തോളം പ്രസക്തമാണ്? തൊഴിൽ നിയമങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഘടിത തൊഴിലാളി മുന്നേറ്റങ്ങളെ എത്ര കണ്ട് പ്രസക്തമാക്കുന്നു? തൊഴിൽ നഷ്ടത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ എത്രമാത്രം ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രസക്തമാകുന്നു എന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ശരിയായ ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

 

സാങ്കേതിക വിപ്ലവം സാധ്യമാക്കുന്ന പുതുവഴികൾ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സാധ്യമായ മേഖലകളെ വാണിജ്യവൽക്കരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. ഇതിനു ഉദാഹരണമാണ് ഫേസ്ബുക്ക് , ഗൂഗിൾ പോലുള്ള ഇന്റർനെറ്റ് കമ്പനികൾ പരസ്യ വരുമാനത്തിലൂടെ വൻ തോതിലുള്ള ലാഭം ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നത്. ഈ ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിൽപ്പനച്ചരക്കാക്കുന്നത് അവരുടെ പ്ലാറ്റ്ഫോം ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തികൾ സ്വമേധയാ നൽകുന്ന വ്യക്തിജീവിതത്തിന്റെ വിവരങ്ങൾ ആണ്. മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയിലെ ഉൽപ്പാദന ബന്ധങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു ചട്ടക്കൂടിൽ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ഒന്നാണ് ഈ പ്രക്രിയയിൽ ഇത്തരം കമ്പനികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ലാഭം.ഏറ്റവും കൂടുതൽ വ്യക്തികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന സേർച്ച് എഞ്ചിൻ അല്ലെങ്കിൽ സോഷ്യൽ നെറ്റ് വർക്കിങ് സൈറ്റ് എന്ന നിലയിൽ ഗൂഗിളിനും ഫേസ്ബുക്കിനും അവരുടെ പരസ്യ സംവിധാനം ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് കൂടുതൽ പേരിൽ എത്താനുള്ള സാധ്യത നൽകുന്നു. ഈ സാധ്യതയെയാണു പരസ്യ വരുമാനമായി ഈ കമ്പനികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഡിജിറ്റൽ തൊഴിലവസരങ്ങളുടെ അദൃശ്യതയാണു അവ നിലവിലുള്ള തൊഴിൽ മേഖലകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണെന്ന തോന്നൽ ജനിപ്പിക്കുന്നത് എന്നു പറയാം. ഇന്റർനെറ്റ് അനുബന്ധ തൊഴിൽ മേഖലകളിലും കൃത്യമായ ഉൽപ്പാദന-വിപണന പ്രക്രിയകൾ നടക്കുന്നതായും, തൊഴിലാളികൾ അവരുടെ സേവനം വേതനത്തിനായി തൊഴിൽ ദാതാവിനു നൽകുന്നതായും കാണാം. വ്യത്യസ്ത രാജ്യങ്ങളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇവർ മറ്റ് തൊഴിലാളികളുടെ സാന്നിധ്യം അറിയുന്നു പോലുമില്ല. നോളഡ്ജ് വർക്കർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവരുടെ ഈ തൊഴിൽ മേഖലയും കൂടുതൽ നിയന്ത്രണങ്ങളുടെയും അസ്ഥിരതയുടെയും ഭീഷണി നേരിടുന്നുമുണ്ട്. പ്രത്യക്ഷമായ ഒരു ഫാക്ടറി അന്തരീക്ഷമോ, സഹപ്രവർത്തകരുടെ സാന്നിധ്യമോ ഇല്ല എന്നതുകൊണ്ട് ഇന്റർനെറ്റ് - അനുബന്ധ വിപണികൾ ലാഭത്തിൽ അധിഷ്ടിതമായ പരമ്പരാഗത ഉൽപ്പാദന വിപണന പ്രക്രിയയിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കുന്നു എന്നർത്ഥമില്ല. ഉബർ, ഓല തുടങ്ങിയ സർവീസ് പ്രൊവൈഡർ ആപ്പുകൾ വഴി തൊഴിൽ കണ്ടെത്തുന്ന തൊഴിലാളികളാണു മറ്റൊരു കൂട്ടം. ഇവർക്ക് തൊഴിലാളി എന്ന പദവി ഇല്ല, ഉബറും ഓലയും അതുപോലുള്ള മറ്റ് ആപ്പുകളും തങ്ങളെ പ്ലാറ്റ്ഫോം ദായകർ ആയി കാണണം, തൊഴിൽ ദായകരായി കാണരുത് എന്ന രീതിയിൽ ആണു നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. തൊഴിൽ സുരക്ഷ, മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങൾ എന്നിവ ഈ മേഖലയിൽ കേട്ടുകേൾവി പോലുമല്ല. ടാക്സി സർവീസുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് നിലവിലുള്ള സംവിധാനങ്ങളെ കാര്യമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ ഒരു നിശ്ചിത വരുമാനം ഇത് നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതൽ പേർ ചേരുന്നതോടെ അവസരങ്ങൾ കുറയുകയും വരുമാനം കുറയുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നു. തൊഴിൽ സമയം, തൊഴിൽ നിബന്ധനകൾ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വിലപേശലിനും തൊഴിലാളിക്ക് അവസരം നൽക്കുന്നുമില്ല. ഇത്തരത്തിൽ വൈവിധ്യമാർന്ന തൊഴിൽ മാതൃകകളാണു ഡിജിറ്റൽ ലേബർ മാർക്കറ്റ് നമുക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നുവെക്കുന്നത്.



 

തൊഴിൽ നിയമങ്ങളിലെ സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ

 

വിദേശ മൂലധനം ആകർഷിക്കുക, ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾക്ക് ബിസിനസ് നടത്താൻ അനുയോജ്യമായ കാലാവസ്ഥ ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുക ഇവയെല്ലാം സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ വളർച്ചക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതം എന്ന നിലയിൽ നാം നിത്യം കേൾക്കുന്ന ഒന്നാണ്. തൊഴിലാളിയും തൊഴിൽ ദാതാവും തമ്മിലുള്ള ഒരു കൊടുക്കൽ വാങ്ങലിൽ സ്വന്തം തൊഴിൽ ക്ഷമതയാണ് തൊഴിലാളി വിലപേശാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ വിലപേശലിൽ തൊഴിലാളിക്കനുകൂലമായ ശക്തമായ നിയമങ്ങൾ നിലവിലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നതിൽ നിന്ന് മൂലധനത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥർ മാറി നിൽക്കുന്നു. പിന്നീട് നാം കാണുന്നത് തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനാധിപത്യസർക്കാരുകൾ ഈ നിക്ഷേപം ആകർഷിക്കാനായി ഇവർക്ക് ഇളവുകൾ ചെയ്ത് കൊടുക്കുന്നതാണ്. നിക്ഷേപാനുകൂല രാജ്യങ്ങൾ എന്നത് തൊഴിലാളി വിരുദ്ധത എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു പേരായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇന്നുള്ളത്.

 

മറീൻ ലെ പെന്നിന്റെ വലതുപക്ഷ മുന്നേറ്റത്തെ ചെറുക്കാൻ ഫ്രഞ്ച് ജനത അധികാരത്തിലേറ്റിയ , മാധ്യമങ്ങൾ കൊണ്ടാടിയ ഇമ്മാനുവൽ മാക്രോണിന്റെ വിജയം അദ്ദേഹം ഭരണത്തിന്റെ ആദ്യ വർഷം തന്നെ നടപ്പിലാക്കുന്ന തൊഴിൽ നിയമ ഭേദഗതികൾ കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമാവുകയാണ്. യൂറോപ്പിൽ ശക്തമായ തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്ന ഫ്രാൻസ് ഇന്ന് സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ വളർച്ചക്കും തൊഴിലില്ലായ്മ നിർമാർജനത്തിനും വേണ്ടിയാണു തൊഴിലാളി സംഘടനകളുടെ വൻ തോതിലുള്ള വിമർശനങ്ങൾക്ക് വിധേയമായ പരിഷ്കരണങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നത്. തൊഴിലാളികളെ ഇഷ്ടാനുസരണം ജോലിക്കെടുക്കാനും പിരിച്ചു വിടാനും ഉള്ള സാധ്യതകളാണ് ഈ നിയമങ്ങൾ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നത്. ജോലി സ്ഥിരത ഉറപ്പു വരുത്തുന്ന ഫ്രഞ്ച് തൊഴിൽ നിയമത്തിലെ ഇപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ള ഭേദഗതികൾ തൊഴിൽദായകർക്ക് അനുയോജ്യമായതും തൊഴിലാളികളെ നിരന്തരമായ തൊഴിൽ തേടൽ പ്രക്രിയയിലേക്ക് വഴി തിരിച്ചുവിടുന്നതും ആണ്. നിർബന്ധിത പിരിച്ചു വിടൽ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ഇളവുചെയ്യൽ, അൻപതിൽ താഴെ തൊഴിലാളികൾ ഉള്ളിടങ്ങളിൽ തൊഴിലാളി യൂണിയനുകൾ അനുവദിക്കായ്ക എന്നിവയും ഈ മാറ്റത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അനുസ്യൂതം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തൊഴിലുകളുടെ സ്വഭാവം മൂലം പുതിയ സ്കിൽ സെറ്റ് വേണ്ട തൊഴിലാളികളെ ഇഷ്ടപ്രകാരം റിക്രൂട്ട് ചെയ്യാനുള്ള തൊഴിൽ ദായകരുടെ ആവശ്യത്തിനു വഴങ്ങിക്കൊടുക്കലാണ് ഇത്തരം നിയമങ്ങൾ. ഫ്രാൻസ് മാത്രമല്ല യൂറോപ്പിലെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും 2008 ലെ സാമ്പത്തിക തകർച്ചക്ക് ശേഷം ഇത്തരം നിയമങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുകയുണ്ടായി. ഇന്ത്യയിലും തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മാറ്റത്തിനു വിധേയമാവുകയുണ്ടായി. ഫിക്സഡ് ടേം ലേബർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിശ്ചിത കാല കരാർ ജോലികൾ കരാർ തീരുന്ന മുറക്ക് യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പോ, നഷ്ട പരിഹാരമോ നൽകാതെ അവസാനിപ്പിക്കാം എന്ന ഭേദഗതിയാണു തൊഴിൽ മന്ത്രാലയം നടപ്പിലാക്കിയത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയമങ്ങൾ പുതുതായി ഉണ്ടാകുന്ന തൊഴിൽ അവസരങ്ങളിൽ കൂടൂതൽ താൽക്കാലിക നിയമനങ്ങൾ നടത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കും എന്നതാണു സത്യം. പുതുക്കിയ തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾക്ക് പുറകെ ഫ്രാൻസിൽ പല പ്രമുഖ സ്ഥാപനങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിനു തൊഴിലാളികളെ പിരിച്ചു വിട്ടിരുന്നു. താൽക്കാലിക ജോലികൾ കുറച്ച് സമയത്തേക്കെങ്കിലും തൊഴിലില്ലായ്മ എന്ന സൂചകത്തെ പിടിച്ചു നിർത്തിയേക്കാം, എന്നാൽ അത് നിരന്തരമായ ഒരു അരക്ഷിതത്വത്തിലേക്ക് തൊഴിലാളിയെ തള്ളി വിടുന്നു.

 

Deomcracy Inc. എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഷെൽഡൻ വോളിൻ സമൂഹം രാഷ്ട്രീയത്തിൽ താൽപ്പര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവരാവുന്ന അവസ്ഥയെ പറ്റി ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്.

 

“The intense pace of work and the extended working day, combined with job insecurity, is a formula for political demobilization, for privatizing the citizenry. It works indirectly. Citizens are encouraged to distrust their government and politicians; to concentrate upon their own interests; to begrudge their taxes; and to exchange active involvement for symbolic gratifications of patriotism, collective self-righteousness, and military prowess. Above all, depoliticization is promoted through society’s being enveloped in an atmosphere of collective fear and of individual powerlessness: fear of terrorists, loss of jobs, the uncertainties of pension plans, soaring health costs, and rising educational expenses.”

 

തൊഴിൽ ദാതാക്കളുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം ജോലിയിൽ എടുക്കുകയും പറഞ്ഞയക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ, നിലനിൽപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള നിരന്തരമായ ഓട്ടത്തിൽ സമൂഹം പൂർണമായും രാഷ്ട്രീയ പരമായ ഒരു സ്തബ്ധാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഈ സ്തബ്ധാവസ്ഥ തൊഴിലാളി യൂണിയനുകളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും തൊഴിലാളികളുടെ വിലപേശൽ സാധ്യതയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതായി കാണാം.

 

തൊഴിൽ മേഖലയിലെ മാറ്റങ്ങൾ

 

വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന്റെ നാലാം ഘട്ടം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഇൻഡസ്ട്രി 4.0 എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ലോകവ്യാപകമായി ഉൽപ്പാദന പ്രക്രിയയെ മാറ്റി മറിക്കുകയാണ്. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, ബിഗ് ഡാറ്റ, ഇന്റർനെറ്റ് ഓഫ് തിങ്ങ്സ്, റോബോട്ടിക്സ്, ക്ലോഡ് കമ്പ്യൂട്ടിങ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉൽപ്പാദനപ്രക്രിയ തീർത്തും ഓട്ടോമേറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിലാണ്. ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ഘടിപ്പിച്ച സെൻസറുകൾ വഴി അവ ഏത് രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ പിന്തുടരാനും അവയിൽ നിന്നു ശേഖരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ വഴി ഉപഭോക്താവിനു ഉപകാരപ്രദമാവുന്ന സേവനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താനും ശ്രമം ഉണ്ടാകുന്നു. പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ സോഷ്യൽ നെറ്റ്വർക്ക് പോലെ യന്ത്രങ്ങൾക്കും, ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും പങ്കെടുക്കാവുന്ന ഒരു നെറ്റ് വർക്ക്. ഈ നെറ്റ്വർക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭീമമായ ഡാറ്റയിൽ നിന്ന് വിവരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള അൽഗോരിതങ്ങൾ, ഇവയുടെ സുഗമമായ നടത്തിപ്പിനു വേണ്ട തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ. ഇവയാണു ഭാവിയുടെ തൊഴിൽ മേഖലകൾ ആയി തുറന്നു വരുന്നത്. ഉൽപ്പാദനപ്രക്രിയയിൽ കഠിനാധ്വാനം വേണ്ട മാനുഷിക പ്രക്രിയകളെ ഓട്ടോമേറ്റ് ചെയ്യാൻ സാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് തൊഴിലാളികൾക്ക് കൂടുതൽ അവധി സമയം നൽകേണ്ടതല്ലേ, അത് തൊഴിൽ സമയം കുറച്ച് കൊണ്ടുവരെണ്ടതല്ലേ എന്നെല്ലാം ന്യായമായും ചിന്തിച്ച് പോകാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ മുതലാളിത്ത ഉൽപ്പാദന പ്രക്രിയയിൽ അന്തർലീനമായ അസന്തുലിതാവസ്ഥ ഇത്തരമൊരു ആനുകൂല്യം തൊഴിലാളികൾക്ക് നൽക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു. നിശ്ചിത തൊഴിൽ സമയം ഉണ്ടായിരുന്ന പഴയ കാലത്തിൽ നിന്ന് മാറി, ഒഴിവുസമയം എന്ന നിലയിൽ തൊഴിലാളികൾ അവന്റെ മറ്റ് സാമൂഹ്യ വ്യവഹാരങ്ങൾക്ക് നീക്കിവെക്കുന്ന സമയത്തിലേക്ക് പോലും ഒരു ഇ-മെയിൽ ആയോ മൊബൈൽ സന്ദേശമായോ കടന്നുചെല്ലാൻ ഇന്ന് തൊഴിലുടമകൾക്ക് സാധ്യമാണ്. തൊഴിൽ സമയം കുറയുന്നതിലുപരി തൊഴിൽ സമയവും വിശ്രമ സമയവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം കുറയുന്നതായാണു നാം കണ്ടുവരുന്നത്. ഈ കടന്നുകയറ്റം കൂടുതൽ ലാഭം സൃഷ്ടിക്കാൻ തൊഴിലുടമകൾക്ക് അവസരം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങൾ തൊഴിലാളികൾക്ക് അത്ര കണ്ട് അനുഭവവേദ്യമാകുന്നില്ല.

 

ഓട്ടോമേഷൻ ഇല്ലാതാക്കാൻ പോകുന്ന തൊഴിലവസരങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകൾ അടുത്ത കാലങ്ങളിൽ നമ്മുടെ തൊഴിൽ മേഖലയെ അലട്ടുന്ന മറ്റൊരു പ്രശ്നമാണ്. ഒരു വിഭാഗം ഇതിനെ യന്ത്രവൽക്കരണം പോലുള്ള വിഷയങ്ങളെ എതിർത്ത നിലപാടുകളുമായി ചേർത്ത് കഴമ്പില്ലാത്തത് എന്ന് തള്ളിക്കളയുന്നു. മറ്റൊരു വിഭാഗം ആസന്നമായ ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ തുടക്കമായി ഈ അവസ്ഥയെ കാണുന്നു. ഭൂരിഭാഗം തൊഴിലുകളും യന്ത്രങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന, മനുഷ്യന്റെ ഒട്ടുമിക്ക സാമൂഹ്യ വ്യവഹാരങ്ങളും യാന്ത്രികമാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു അവസ്ഥയിൽ തൊഴിലാളികൾ, പ്രത്യേകിച്ചു കുറഞ്ഞ വൈദഗ്ദ്യം ആവശ്യമുള്ള മേഖലകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർ സ്വാഭാവികമായും തൊഴിൽ നഷ്ടം നേരിടേണ്ടി വരുന്നു. ഇതിനു സമാനമായ രീതിയിൽ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും എങ്കിലും അവ ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള വൈദഗ്ദ്യം തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് ഉണ്ടാകണം എന്നില്ല. തൊഴിൽ നഷ്ടത്തോടൊപ്പം പുതിയ തൊഴിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും എങ്കിലും ഈ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ മറ്റൊരു രാജ്യത്ത്, മറ്റൊരു ജനസാമാന്യത്തിനു സഹായകമായ രീതിയിൽ ആയിരിക്കും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്.ആഗോളവൽക്കരണത്തിനു ശേഷം സാമ്പത്തിക മൂലധനം രാജ്യാതിർത്തികൾ കടന്ന് സഞ്ചരിച്ചു. തൊഴിലുകൾ കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ അതു ചെയ്തു കിട്ടുന്ന ഇടങ്ങളിലേക്കു പോയി, എന്നാൽ തൊഴിലാളികൾക്ക് അത്തരമൊരു ചലനം സാധ്യമായിരുന്നില്ല. ഇതിന്റെ നെരിട്ടുള്ള ഫലങ്ങളിൽ ഒന്ന് തൊഴിലാളി എന്ന അടിസ്ഥാന വർഗബോധത്തിനപ്പുറമായി വ്യക്തികളുടെ പൗരത്വം, വംശം തുടങ്ങിയ സ്വത്വങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ചേരിതിരിവുകൾ മുൻപന്തിയിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി എന്നതാണ്. തൊഴിലാളി വർഗ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ സാർവദേശീയ സ്വഭാവത്തെ ഈ പ്രതിഭാസം ചെറുതല്ലാത്ത രീതിയിൽ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉൽപ്പാദന പ്രക്രിയ വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിലവുകുറഞ്ഞ വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പറിച്ചു നടപ്പെട്ടപ്പോൾ അവിടങ്ങളിലെ തൊഴിൽ നഷ്ടങ്ങൾ താൽക്കാലികമായെങ്കിലും ഇവിടെ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. എന്നാൽ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യക്കനുസരിച്ച് പുതിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇന്നൊവേറ്റീവ് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജോലികൾ എല്ലാം തന്നെ അതാതിന്റെ ഗവേഷണ കേന്ദ്രങ്ങൾ വിട്ട് അധികം സഞ്ചരിച്ചുമില്ല. ഒരു പുതിയ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ രൂപകൽപ്പന തൊട്ട് സാക്ഷാത്കാരം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ ക്രിയാത്മകമായ ജോലികൾ മൊത്തം തൊഴിൽ മേഖലയുടെ വളരെ ചെറിയൊരു ഭാഗമാണ്. ഗവേഷണ സംബന്ധിയായ ഉയർന്ന തൊഴിൽ വൈദഗ്ദ്യം വേണ്ട ഇത്തരം ജോലികൾ ഇനിയും വികസിത രാജ്യങ്ങൾ വിട്ട് ദൂരേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നില്ല എന്നത് ഒരു യാതാർത്ഥ്യമാണ്. മാത്രവുമല്ല തുടർച്ചയായ ഇന്നൊവേഷൻ എന്ന മന്ത്രം എളുപ്പത്തിൽ നടപ്പിലാക്കാൻ, തൊഴിൽ സുഗമമായി ഒരു പ്രദേശത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു പ്രദേശത്തെക്ക് പറിച്ചു നടാം എന്നത് സഹായിക്കുന്നു.ഡിജിറ്റൽ തൊഴിൽ മേഖലകളിൽ വ്യാപകമായി കാണുന്ന ഒന്നാണ് ഇത്. വലിയ സാങ്കേതിക പരിജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ ആവർത്തിക്കാവുന്ന ജോലികളാണ് ഇന്ത്യ പോലുള്ള വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ വൈദഗ്ദ്യമുള്ള തൊഴിലാളികളെ പലപ്പോഴും കാത്തിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ തന്നെ ഇൻഡസ്ട്രി 4.0 പോലുള്ള അടിമുടി മാറ്റങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള വൈദഗ്ദ്യം വർഷങ്ങളോളം ക്രിയേറ്റീവ് ആയ ജോലികളിൽ ഇടപെടാൻ അവസരം ലഭിക്കാതിരുന്ന, കാലപ്പഴക്കത്തിൽ ഡി-സ്കിൽ ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ തൊഴിലാളി സമൂഹത്തിനു സാധിക്കണം എന്നില്ല. സാമ്പത്തിക മൂലധനം അതിരുകളില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കാമെന്നിരിക്കേ ഈ പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഒരു പക്ഷേ മറ്റൊരു രാജ്യത്തെക്ക് പ്രവഹിക്കുന്ന കാഴ്ചക്കും നമ്മൾ സാക്ഷിയായേക്കാം.

 

തൊഴിൽ മേഖലയിലെ സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉൽപ്പാദന ശക്തികളുമായി വിലപേശാനുള്ള തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ കഴിവിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കാലാവസ്ഥയെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. തൊഴിൽ നിയമങ്ങളായാലും മാറി വരുന്ന തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ ആയാലും സാമ്പത്തിക മൂലധനത്തിനു കൂടൂതൽ കരുത്ത് പകരുന്ന രീതിയിൽ പരിണമിക്കുന്നതായി നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. മാറിയ തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളിൽ തൊഴിലാളിവർഗ സംഘാടനങ്ങൾ ഈ പരിണാമത്തെ സസൂക്ഷമം വിലയിരുത്തുകയും പുതിയ തൊഴിൽക്കൂട്ടങ്ങളുടെ വർഗസ്വഭാവത്തെ പഠിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അർഥപൂർണമായ ഒരു തൊഴിലാളി വർഗ മുന്നേറ്റത്തിനു മാത്രമേ ജോലി സുരക്ഷ, മിനിമം വേതനം, ന്യായമായ തൊഴിൽ സമയം എന്നിവ ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഒരു തൊഴിൽ കാലാവസ്ഥയിലേക്ക് നമ്മെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോവാനാവൂ.

 

References

  1. Logged Labour: A new paradign for work organization - Ursula Huwz
  2. Democracy Inc. - Sheldon Wolin
  3. The underpinnings of class in the digital age - Living, labour and value - Ursula Huwz

Primary Image Courtesy: LiveMint