ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ വൈദികന് പിറന്നാൾ ആശംസിക്കാൻ വന്ന സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ഒരാഗ്രഹം. "പിറന്നാൾ അല്ലേ… അച്ചൻ ഇന്നൊരു കുർബാന അർപ്പിക്കണം, ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി." സന്തോഷമേയുള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിൻറെ മറുപടി. ആശുപത്രി ചാപ്പലിലേക്ക് തിരുവോസ്തിയും വീഞ്ഞും എടുക്കാൻ ഓടിയ സുഹൃത്ത് വെറും കയ്യോടെയാണ് തിരിച്ചു വന്നത്. ചാപ്പലിനു പുറത്തേക്ക് ഒസ്തിയും വീഞ്ഞും തന്നുവിടാൻ സാധ്യമല്ല എന്നായിരുന്നു ചാപ്പൽ സൂക്ഷിപ്പുകാരുടെ മറുപടി. അച്ചൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

Banjo is the humblest of musical instruments. And Pete Seeger was the gentlest of of Americans. But together they shook the world's most powerful empire for almost a century through the sheer power of their song. The folk music legend died in peace at the beginning of the new year at the age of ninety four and his banjo only a little younger has fallen silent. But their music lives on in defiant optimism of a better life for everybody on our planet.

I have not felt this grief-stricken in a while. Yet, there I was, as if someone had just wrenched my heart out. 'Gabriel Garcia Marquez dies at 87', said the newsreader solemnly and I thought it was simply not possible. How could it be? I had just met Marquez yesterday.
Yesterday, when I was sixteen. A long time ago that now suddenly seems to me like yesterday.

One of the ironies of 21st century historical discourse is that despite significantly increased access to information, historical narratives are shaped by economic and political interest and ideology more than ever before. Widely distributed accounts about iconic political figures such as Dr. Martin Luther King stun those of us who are knowledgeable about the times in which these figures lived.

It was raining tonight in Bolívar Square in the old part of Caracas. Like it did, back in October last year, during the closing rally for Hugo Chavez's presidential re-election campaign. They had painted the streets red as they marched down the city, braving the rain, pooh-poohing those who were plotting a ballot box counter-revolution. Of course today, El Commandante Hugo Rafael Chávez Frías, one of the greatest socialist and anti-imperialist of our times, is no more.

On that 14th of June in 1949, the audience present at the Tchaikovsky Hall had thoroughly enjoyed the concert. The powerful baritone voice of the American singer resonated inside the hall. The predominantly Russian audience, traditionally enamoured with the bass voice found the performance extremely pleasing. However, the concert was fast coming to an end and the audience was getting restless. It was then that the singer spoke from the stage, in near perfect Russian. He spoke about his warm friendship with Soviet Jews like Solomon Mikhoels and Yitzhak Feffer.

ഇടതുപക്ഷ പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനത്തിന് സുപ്രധാനമായ സംഭാവനകള്‍ നല്‍കിയ രണ്ടു അതികായന്മാരെയാണ് ഈ ആഴ്ച നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത്. മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്‌ ചരിത്രകാരനായ എറിക് ഹോബ്സ്ബോമും പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകനും ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ബാരി കോമണറും 1.

നിങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നു,
എന്തുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ കവിത
ഇലകളെയും കിനാവുകളെയും
ജന്മനാട്ടിലെ കൂറ്റന്‍ അഗ്നിപര്‍വതങ്ങളേയും കുറിച്ചു സംസാരിക്കാത്തത്?
വരൂ, ഈ തെരുവുകളിലെ രക്തം കാണൂ,
വരൂ, കാണൂ
ഈ തെരുവുകളിലെ രക്തം.
വരൂ, രക്തം കാണൂ!
ഈ തെരുവുകളിലെ രക്തം.

- ചില കാര്യങ്ങളുടെ വിശദീകരണം, പാബ്ലൊ നെരൂദ
വിവര്‍ത്തനം: സച്ചിദാനന്ദന്‍