നാരായണ്‍ സുര്‍വേയുടെ കവിതകളുടെ നിറം കറുപ്പും വെളുപ്പുമായിരുന്നു. എന്റെ സര്‍വകലാശാല എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖചിത്രം പോലെതന്നെ. പഴയ ബോംബെയിലെ ഒരു തെരുവിന്റെ ചിത്രമായിരുന്നു അത്. ഇന്നത്തേതുപോലെ തിരക്കുപിടിച്ച മഹാനഗരമല്ല. നായ്ക്കളും മനുഷ്യരും ഒരുപോലെ പങ്കിട്ട നഗരത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍ ഫുട്പാത്തില്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്കന്‍. തലെ രാത്രിയിലെ ജോലിയുടെ ക്ഷീണം കൊണ്ടാവാം, ഇന്നു ജോലിക്കു പോയില്ലെങ്കില്‍ ഇന്നത്തെ ദിവസം പട്ടിണിയാവും എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അയാള്‍ക്ക് ഉറക്കം വിട്ടെഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ പറ്റുനില്ല. റോഡിന്റെ മറുവശമാകട്ടെ, ഉണര്‍ന്നിരിക്കുകയാണ്.